*~**~**~*ايدا دختري از ماه*~**~**~*

روزگار تکراري و تنها انبوه ثانيه هاي رفته ayda

و رنج لحظه هاي دير گذر زمستان
شب سرد وسياه آسماني بي ستاره و پر غم
شايد شب يلدا يعني همين
بغضي که در گلو مي ماند
آرزو هايي که نمي گويم واندوهي كه بر دلم نشسته
شمعي که ثانيه هاي کشدار
ومرداب گونه شب را
برايم مثل آوازي موزون مي خواند
شايد شب يلدا يعني همين ، ....

آرزو کردن واميدوار بودن

كه تا شب يلداي سال بعد به ارزوهايت رسيده باشي

+ نوشته شده در 85/09/30ساعت 19:5 توسط ایدا |